27 Aralık 2010 Pazartesi

...şerefe...



Zaman nasıl akıp gidiyor...
Akıl sır ermiyor gerçekten...

Cumartesi günü sevgili'nin dostlarıyla birlikteydik...
Aynı liseden mezunuz ya biz...
Hep bir okul muhabbeti...
Hocaların kulakları çınlatılır,o günlerde bizi korkuya ve gözyaşlarına boğan disiplin cezalarına gülünüp geçilir...
Ama lise hep keyifle anılır...

Konuştukta o gece...
Hepimizde aynı netice...
Ahh şimdi o yaşlarda olsak...
O okulda aynı hocalar aynı arkadaşlar hatta aynı sıralar...
Yine öyle aklımız 5 karış havada olsa...
Tek derdimiz çalışmadığımız dersler...
Onu da dert edersek tabi...

Her zaman şanslı hissederim kendimi...
Çok güzel bir çocukluk ve gençlik yaşama şansına sahiptim çünkü...

Lise muhabbetleri sona erip,güncel planlarımızdan bahsederken...
Aniden içimde bir sıkışma hissettim...
İçimdeki ses dedi ki yine bana...
Ahh be çennebazz...
Bugün bu konuştukların var ya...
Yaptığın planlar hani çok çok uzağında ya...
Gözünü açıp kapayacaksın...
Çocukluğunda ki gibi yatacak ve kalkacaksın...
Bir de bakmışsın ki yine çok uzağında ama bu kez...
"ardında"...

Kısmetse anne de olacaksın...
Çocuğunu okulada hazırlayacaksın...
Bir gün gelip evinin kadını olup,çocuklar okula gittikten sonra...
Patchwork bile yapacaksın...

Onun için sen şimdi boşver bu planları,yaparımları ederimleri...
Al kadehini eline...
Kaldır arkadaşlarına
Haydi dostlar de
ŞEREFE...


D.D.Y

4 yorum:

NihaN dedi ki...

Günü kovalamadan, geceyi yakalamadan ,ertesi güne umutlanmadan sadece bulundugun saati yaşa ve kadehini kaldır...ŞEREFE:)

cennebazz dedi ki...

şerefimizeee şekerim =))

EMEL dedi ki...

hahaaa tabi kızım boşver hayatı kaldır kadehi şerefe de geç haa ama hayal kurmak bedava demişler ondan sen canın ne yapmak istiyosa onu yap belki patchwork istemezsin dantel örersin olmaz mı :)))

cennebazz dedi ki...

=))aynen öyle yaptım emelcim...kaldırdık hepberaber kadehi...de ben yinede dantele kadar ileri götürmemeyi ümit ediyorum ev hanımlığı hayallerimi...iidir iidir patchwork sanki daha bi afilli =))