30 Kasım 2011 Çarşamba

Aman Allah'ım kardeşim büyüdü...

Aman Allah'ım kardeşim büyüdü...

İnanamıyorum...Bir kıza evlenme teklif edecek kadar büyüdü...Ama bizim hala oynayamadığımız oyunlarımız,bitiremediğimiz kavgalarımız,paylaşamadığımız oyuncaklarımız,öpüşlerimiz koklaşmalarımız vardı...

Ama o hala benim pabucumu dama attıran tatlı belamdı...Bana hayatımın ilk pişmanlığını yaşatan Dünya'nın en güzel armağanıydı...

Şimdi bi kıza aşık olup evlenmek de neyin nesi böyle...

Doğduğu günü unutmuyorum hiç...Hayatımın dönüm noktasıydı belki...

İlk çocuk, ilk torun, ilk yeğen olan ben yalnızlıktan sıkılıp istemiştim onu annemden...Bir kardeşim olmalıydı benim de hem Erdem'in de vardı kardeşi hemde kızdı...Ağladım,ağladım,ağladım...İkna ettim annemi bana bir kardeş yapmaya...

4,5 yaşındaydım henüz...Annem hamile kaldığında...Olabildiğince kıymetli olabildiğince şımarıktım...Bütün aile el üstünde tutardı...Herkes ilkgözağrım diye severdi beni...

O geliverdi bir gün,çığlakları eşliğinde...Ağlıyordu durmadan...Ve çok da kötü kokuyordu...Tüm ailem hayatta sahip olduğum herkes onun etrafına toplanıyordu...Annemin kucağından düşmüyordu...Halbuki annem son zamanlarda beni  kucağında bile taşımıyordu...

Onu görür görmez istemiyorum onu bırakalım burada diye ağladığımı hatırlıyorum...Hıçkıra hıçkıra...O kadar küçük olacağı gelmemişti aklıma...Oyun bile oynayamazdık ki onunla...

Annem ama kızım sen istemiştin kardeş dediğinde hayatımın ilk pişmanlığını yaşadığımı hatırlıyorum çok net...Ama taa ki o küçük yaratığın bana bakan maviş gözlerini görene kadar...Bana baktığında içimin ısındığını hatırlıyorum dün gibi...Ama yine de evimizde olmasına alışmam zaman almıştı =)

Sevişe kapışa büyüdük işte kardeşimle...Evcilik oynadık o benim çocuğum oldu hep...Köpekçilik oynadık...Beline ip geçirip evde emekletirdim saatlerce...O da havlardı yavrum benim...Küçücük bir oyuncak yüzünden saatlerce kavga ederdik...Bardak kırardım suçu ona atardım...Kaybettiğim herşeyin suçlusuda oydu elbette...En sevdiğim şey onun yanaklarını sıkmaktı...Bazen ağlatırdım bile...

Annemin olmadığı bir gün buz gibi suyla yıkamıştım onu hatırlıyorum...Ranzanın üzerinde oyun oynarken aşağı düşürmüştüm bir kere de...Öğlenleri onun uyumasını bekleyip sokağa kaçardım sırf peşime takılmasın diye...Mahallede oyun oynarken her seferinde onu bir yerlerde unutur sonra çingeneler kardeşimi kaçırdı diye ağlardım hüngür hüngür...

Okulunda ona sataşan çocukları döverdim...Dövemediklerimi tehdit ederdim...Annem bizi terlikle kovaladığında kardeşimide önüme katar çekeleye çekeleye ranzanın üzerine çıkar arkama saklardım...O halimizi gören annem bir kez bile vurmadı ya bize, olsun ama ben yine de kaçardım...

O benim başımın tatlı belasıydı evet...Ama aynı zamanda tırnağımdı...Canımdı...Kanımdı...O da benim ilkgözağrımdı...

Küçük adamım;

Nasıl büyüdük,zaman nasıl geçti,sen ne ara kocaman bir adam oldun,başka kadınların kalbini çaldın bilmiyorum...Başka bir evin olsa da bundan sonra ve hatta yeni bir ailen, ablan senin hep yanında,yakınında...sakın unutma...

Ve çok mutlu ol emi...Bu da sana ablanın ilk nasihati =)

Ha bi de gelin hanım , kardeşimi üzersen bozuşuruz ona göre ;)

7 yorum:

crazywomanrosemary dedi ki...

Seni cadı seni...beline ip bağlayıp köpecik yapıyordun ha !..güldüm güzel anılar..iyiki var di mi?

cennebazz dedi ki...

rose;

iyi ki var elbette...büyüdükçe daha çok anlaşılıyor kardeş kıymeti =))

balböcükleri dedi ki...

benim kardeşte büyüdü.şimdi manyağın birini sarmak üzere başımıza.allahım olmasın diye dua ediyorum.bendeki kız kardeşte daha bi deli ediyo kızlar.

birtutamkekik dedi ki...

yüzümde kocaman bir tebessüm eşliğinde okudum anılarını canım:)
aranızdaki manevi bağı hiç bir güç kırmasın inşallah:)
mutluluk hep sizinle olsun...
bende bekliyorum sayfama..
takipteyim...
sevgiler...

Sylvie ribeL_ dedi ki...

Benim kardeş de büyüdü ama asi biraz yaa :(:(

Bende ödülün var bitanecim ;)

deeptone dedi ki...

ne tatlı yazı bu ne tatlı foto.
:))))
iki kardeş de mutlu olacak bu gidişle.
:)

Barney Sikerson dedi ki...

kardesimin buyugunu fark ettigimde beni dovebilecek bir kapasiteye gelmis oldugunu fark ettigim gun ayni gun olmustur.

ps. kardesimle benim aramda 8 yas fark var.